De Mexicaanse visser – vergeet niet te leven

Dit verhaal hoorde ik laatst in een podcast. Niemand weet waar het oorspronkelijk vandaan komt, ik heb het geparafraseerd en naar het Nederlands vertaald. The Mexican fisherman, over het leven in het nu.

De Mexicaanse visser

Een Amerikaanse bankier was met welverdiende vakantie in een klein vissersdorpje in Mexico. Een klein bootje met één visser erin meerde aan. In de boot lagen meerdere grote, verse vissen. De bankier was onder de indruk van de grootte van de vissen, en vroeg de Mexicaan hoe lang hij had gevist.

De man antwoordde: “Eventjes maar” waarop de bankier vroeg waarom hij dan niet langer bleef vissen om zo meer te kunnen vangen. De Mexicaanse visser zei dat hij zo wel genoeg had gevangen om zijn familie te kunnen voeden.

“Maar wat doe je dan met de rest van je tijd?” Vroeg de Amerikaan.

De visser gaf antwoord. “Ik slaap uit, ga een poosje vissen, speel met mijn kinderen, slaap een siesta met mijn vrouw, en slenter door het dorp in de avonden waar ik dan wijn drink en gitaar speel met mijn amigo’s. Ik heb een rijk en vol leven meneer.”

De bankier schudde vol ongeloof zijn hoofd. “Ik heb mijn MBA aan Harvard behaald, en ik kan je helpen. Je zou meer tijd kunnen besteden aan het vissen, en met de opbrengsten van je vis een grotere boot kopen. Daarmee vang je meer, en met die opbrengsten kan je een vloot van boten kopen en uiteindelijk zal je de eigenaar zijn van een imperium. Je hoeft niet meer aan de tussenhandel te verkopen, maar je kan direct zaken doen met de verwerker. Uiteindelijk open je je eigen fabriek. Je zal de controle hebben over het product, de verwerking en de distributie. Uiteraard moet je dan wel je dorp verlaten en naar Mexico Stad verhuizen om vanuit daar je imperium te leiden.”

De Mexicaanse visser vroeg “Maar meneer, hoe lang gaat dit dan duren?” Waarop de Amerikaan reageerde “15-20 jaar.”

“En dan? Wat doe ik dan?” Vroeg de Mexicaan.

De Amerikaan lachte en zei: “Dat is het mooiste. Als de tijd er is kondig je een beursgang aan en verkoop je je aandelen aan het publiek en word je stinkend rijk. Je gaat miljoenen verdienen.”

“Poh, miljoenen, en wat dan?” Vroeg de visser.

Waarop de bankier antwoordde: “Dan ga je met pensioen. Je verhuist naar een klein dorpje, kan een beetje vissen, slaapt uit, speelt met je kinderen, houd een siesta met je vrouw, en in de avonden kan je met je vrienden in het dorp wijn drinken en gitaar spelen.”

2 Comments

Reageren op dit bericht