Hoe open ben je over je plannen?

Wij zijn een vreemde eend in de bijt. Mensen die als streven hebben eerder met pensioen te gaan dan gebruikelijk. Veel eerder. Vaak wordt er lacherig over gedaan. Je wordt niet serieus genomen, maar toch streven wij naar dit doel. Hoe open ben jij over FIRE?

Eerlijk zijn

Ergens willen we allemaal eerlijk zijn, tegen iedereen. Aan de andere kant moet je jezelf beschermen tegen allerlei problemen die de eerlijkheid met zich meebrengt. Je hebt natuurlijk de mensen die je niet serieus nemen. Die het naïef noemen of het weglachen omdat ze zich niet kunnen voorstellen dat je prima 40-60% van je inkomen kan sparen en investeren. Dan nog de mensen die weten dat ze kunnen sparen maar niet durven te beleggen. Want dat werkt toch helemaal niet?

Deze categorie mensen kom je overal tegen. Laatst zat ik bij een klant, beetje over koetjes en kalfjes te praten, en het onderwerp vakantie kwam ter sprake. Deze persoon was net in Italië geweest en liet wat foto’s zien. Toen ik tussen neus en lippen door noemde dat dat best een mooie plek zou zijn om rond m’n veertigste met pensioen te gaan kwam hij niet meer bij van het lachen. Met pensioen. Op je veertigste. Ja, jij wel…

Daarnaast heb je nog de categorie mensen waarbij het ronduit gevaarlijk kan zijn als ze weten wat je aan het doen bent. Je kan je voorstellen dat het voor sommigen erg interessant is als ze weten dat iemand in het geheim honderdduizenden euro’s heeft opgespaard. Diefstal en afpersing zijn helaas niet ongebruikelijk in de onderwereld, dus dan is het zeker interessant om eens goed na te denken over wie je allemaal vertelt over je wilde plannen.

Hoeveel mensen weten van jouw plannen om financieel onafhankelijk te worden? Waarom vertel je het mensen wel of juist niet?

4 Comments

  1. Heel herkenbaar dit. Alleen 1 vriend van mij weet van mijn plannen. Hij heeft geen totaal idee van hoe we dit denken te gaan doen, maar in grote lijnen is hij bekend met ons plan. Wat wel grappig is dat hij een paar maanden terug opperde dat ik maar een blog bij moest gaan houden. Inmiddels doe ik dal alweer bijna een jaar.
    Verder vertel ik het tegen zo min mogelijk mensen aangezien er over het algemeen geen begrip voor is.

    1. Ik deel het met Vriendin, maar zelfs die blijft skeptisch en gelooft eigenlijk niet helemaal dat het kan. Ik probeer het inderdaad ook niet met teveel mensen te delen.

  2. Ik herken je verhaal ook al te goed. Ik vertel ze ook niet meer. Behalve aan mijn ouders.

    Tot op de dag van vandaag denken veel mensen nog steeds zo:
    – studeer hard (investeer zoveel mogelijk in jezelf, geniet maximaal, leen maximaal),
    – werk hard (je baas zal op een dag je belonen),
    – koop een zo groot mogelijke huis (haal het onderste uit de kan voor een maximale hypotheek),
    – werk nog harder voor een grote huis (nog meer hypotheek, je bent een dief van je eigen portemonnee als je niet maximaal van HRA benut),
    – koop een auto, koop alweer nieuwe dure meubels, ga minimaal 3x per jaar op vakantie, etc. etc.

    Helaas ben ik ook zo opgevoed. Ik wist het niet beter. Als ik opnieuw zou mogen doen… 🙂

    Het zijn van die kleine stapjes die mijn mentaliteit deed veranderen. Het begon heel simpel door niet meer in rood te staan. Daarna kon ik hooguit 5% van mijn salaris sparen. Door steeds verstandig met geld om te gaan en juiste beslissingen te nemen lukte me om steeds meer te sparen ondanks vele tegenvallers. Nu zit ik bijna op 40% en dat is niet omdat ik fors meer ben gaan verdienen. Ik ken genoeg “verstandige” kennissen, collega’s en familieleden die echt meer verdienen en toch steeds minder te besteden hebben.

    Ik heb mijn smaak te pakken en ga ervoor om financieel onafhankelijk te worden. 🙂

    1. Heel goed bezig nu dus! En inderdaad, dat beeld dat jij schetst wordt er op school en in de media ingeprint. Wij blijven toch een vreemde slag mensen.

Reageren op dit bericht